bullgr.org

Παρα πολυ καλο! Μπραβο! Συμφωνω απολυτα!

Το ΕΛ/ΛΑΚ ειναι Δημοκρατικο,απλα σε μια σωστα οργανωμενη Δημοκρατια, τον λογο για καποια θεματα τον εχουν οι ειδικοι και οχι οι πολλοι.
...Και αν δηλαδη οι πολλοι θελουν ενα λειτουργικο σαν τα Windows αλλα τζαμπα η με ανοιχτο κωδικα,εγω που πηγα για αλλους λογους στο ΕΛ/ΛΑΚ τι πρεπει να κανω;
Στην τελικη εχουμε χασει το νοημα της Δημοκρατιας,ποιος σας ειπε οτι Δημοκρατια ειναι η γνωμη των πολλων;Η Δημοκρατια ειναι πρωτιστος το πολιτευμα που σεβετε την μειοψηφια.
Κωστης Κουδαρας

Θα διαφωνήσω με τον τίτλο... Το ελεύθερο λογισμικό είναι δημοκρατικό! Και το βασικότερο στοιχείο που το κάνει δημοκρατικό είναι η δυνατότητα του fork (δηλαδή της δημιουργίας μιας νέας παραλλαγής από ένα project ανοικτού λογισμικού) που εξασφαλίζεται μέσω των αδειών ΕΛΛΑΚ (GNU GPL, BSD Licence κλπ) για κάθε άνθρωπο ανεξαιρέτως και αμετάκλητα. Ο κάθε απλός χρήστης, εγώ, εσύ, η γιαγιά μου έχουμε το δικαίωμα να πάρουμε το Ubuntu και κάθε Ubuntu και να το κάνουμε όπως εμείς θέλουμε, ή να πληρώσουμε κάποιον άλλο να μας το κάνει αυτός όπως το θέλουμε. Και το ΕΛΛΑΚ μας διαθέτει χωρίς διακρίσεις όλα τα εργαλεία (πηγαίος κώδικας, άδεια που μας επιτρέπει να κάνουμε μετατροπές) ώστε να μπορούμε να το κάνουμε. Η ιστορία έχει δείξει ότι όποτε η πλειοψηφία ένοιωσε η πορεία που πέρνει ένα χρήσιμο και δημοφιλές project δεν την ικανοποιεί, τότε κάποιοι θα δημιουργήσουν ένα νέο παρακλάδι απλά γιατί μπορούν, και εφόσον αυτό το παρακλάδι ικανοποιεί την πλειοψηφία, η πλειοψηφία θα ακολουθήσει αυτό εγκαταλείποντας το αρχικό project. Δες π.χ. τον τρόπο δημιουργίας του x.org σαν fork του XFree86, και το πως μέσα σε 1-2 χρόνια η πλειοψηφία ανέδειξε το x.org και καταβαράθρωσε το XFree86.

Αυτό που περιγράφεις στο κείμενό σου, αφορά όχι την δημοκρατικότητα των αρχών του ΕΛΛΑΚ, αλλά τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας ομάδων που αναπτύσσουν και συντηρούν κάποια projects. To ότι για το ποιοι και με ποιο τρόπο θα παίρνουν τις αποφάσεις για την πορεία ενός project αποφασίζουν αυτοί που συνεισφέρουν περισσότερο (ή μερικές φορές και αποκλειστικά) σε αυτό δεν περιορίζει την ελευθερία των υπόλοιπων χρηστών ή προγραμματιστών. Η επιβολή του αντίστροφου στους κύριους συνεισφέροντες (δηλ. να του επιβάλλεται συγκεκριμένος τρόπος λήψης αποφάσεων) θα περιόριζε την ελευθερία τους και δεν θα ήταν δημοκρατία, αλλά φασισμός της πλειοψηφίας. Όταν κάποιος φτιάχνει κάτι και το διαθέτει ως ΕΛΛΑΚ, αυτό το κάτι εξακολουθεί να είναι δικό του. Δεν μπορεί κανείς να του επιβάλλει τον τρόπο με τον οποίο θα το διαχειριστεί ή εξελίξει (εκτός από ειδικές περιπτώσεις που ο τρόπος χρήσης ή διαχείρισης του έργου βλάπτει άμεσα το σύνολο, αλλά η κοινή ποινική νομοθεσία αρκεί για τον χειρισμό τέτοιων περιπτώσεων). Έτσι είναι φυσικό ο τελικός λόγος για το πως θα λειτουργεί ένα project να ανήκει σε αυτούς που το κάνουν να λειτουργεί. Οι πρωτεργάτες κάποιων project υιοθετούν συμμετοχικούς ή δημοκρατικούς τρόπους λήψης αποφάσεων ενώ άλλων πιο κλειστούς και ιεραρχικούς. Έχει να κάνει τόσο με τις ανάγκες και βλέψεις των πρωτεργατών όσο και με τη φύση του project. Π.χ. ένα μεγάλο project λογισμικού που οι βασικοί συνεισφέροντες σε αυτό εξαρτώνται οικονομικά από τον ρυθμό, την πορεία της εξέλιξής του και την αποδοτικότητά του φαίνεται να είναι αρκετά δύσκολο σήμερα -δυστυχώς- να βασιστεί σε απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων. Πολλές φορές οι πρωτεργάτες θεωρούν ότι πρέπει να παίρνουν σημαντικές αποφάσεις χωρίς τη γνώμη της πλειοψηφίας. Αυτό όμως δεν συμβαίνει επειδή είναι αυθεντίες ή ικανότεροι ή καλύτεροι από τους υπόλοιπους χρήστες. Συμβαίνει απλά επειδή ηθικά έχουν κάθε δικαίωμα (δεν βλάπτουν κανέναν) και πρακτικά μπορούν. Ακριβώς όπως όλοι οι χρήστες και ομάδες προγραμματιστών ηθικά έχουν κάθε δικαίωμα και πρακτικά μπορούν να πάρουν τον κώδικα του project και να τον εξελίξουν σύμφωνα με τις δικές τους αποφάσεις αν κρίνουν ότι κάτι τέτοιο είναι καλύτερο γι' αυτούς. Και γι' αυτό το κατά καιρούς κάνουν.

Η όποια μεριτοκρατία δηλ. παρατηρείται στην οργάνωση διάφορων project δεν επιβάλλεται από κάποιο κανόνα, αλλά προκύπτει από την πλειοψηφία. Εφόσον και για όσο οι πολλοί βολεύονται με τις αποφάσεις που παίρνουν αυτοί που τις παίρνουν δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει κάτι. Αν οι πολλοί κάποια στιγμή πάψουν να είναι ευχαριστημένοι θα ακολουθήσουν την εξέλιξη που θα προτείνουν έμπρακτα κάποιοι άλλοι με ένα fork. Και το ΕΛΛΑΚ δίνει το δικαίωμα στον καθένα μας να προτείνει μια εναλλακτική εξέλιξη, οπότε η πιθανότητα η πλειοψηφία να μην συμφωνεί με την πορεία ενός σημαντικού έργου και να μην δημιουργηθεί γρήγορα εναλλακτική πρόταση είναι σχεδόν μηδενική.

Η περίπτωση τώρα διαχείρισης ενός forum που αναφέρεις διαφέρει από την ανάπτυξη ΕΛΛΑΚ σε δύο βασικά σημεία:
1. Οι ενασχολούμενοι με τη διαχείριση του forum δεν παράγουν κάποιο συγκεκριμένο προϊόν ώστε ως δημιούργημα να τους ανήκει (όπως με τον κώδικα)
2. Στα ανοικτά κοινοτικά forum στα οποία αναφέρεσαι δεν υπάρχει οικονομική εξάρτηση των διαχειριστών ή των κεντρικών μελών από τις αποφάσεις για την εξέλιξη του forum και την ταχύτητα με την οποία λαμβάνονται και εκτελούνται.

Αυτές οι δύο διαφορές κατά τη γνώμη μου αφήνουν πολύ μεγαλύτερο περιθώριο για εφαρμογή δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη αποφάσεων και μειώνουν την ηθικό δικαίωμα των διαχειριστών να αποφασίζουν κλειστά. Εφόσον από τη δραστηριοποίηση μας σε ένα forum δεν παράγουμε κάτι απτό που να μας ανήκει, αλλά απλά χρησιμοποιούμε ένα εργαλείο για να κουβεντιάζουμε δεν βρίσκω λόγους οι αποφάσεις διαχείρισης να γίνονται από λίγους και όχι συλλογικά. Και πάλι βέβαια, τον τελικό λόγο για το τι είδους διαδικασίες λήψης αποφάσεων θα ακολουθούνται τον έχουν όσοι ασχολούνται πιο ενεργά με το forum, όπως και όλοι οι υπόλοιποι έχουν το δικαίωμα να πάνε σε ένα άλλο forum να συζητήσουν αν διαφωνούν. Και αυτό είναι πολύ ευκολότερο από το να φτιάξουν fork ενός project λογισμικού.

κάτι μου θυμίζει αυτό με το forum.... κάτι μου θυμίζει...